Boeken

Ludwig Coessens toont fauna op eigenzinnige manier in ‘Capture the moment’

“Elk dier heeft zijn eigen unieke karakter”


Ludwig Coessens (°1962) werd vele jaren geleden gebeten door de fotografiemicrobe. Toen hij in 2017 een jachtluipaard op de gevoelige plaat wilde vastleggen in de Zoo van Lissabon, besefte hij dat hij een bijzondere liefde had ontdekt. “Tot drie keer toe ben ik teruggekeerd om de ideale foto te maken”, vertelt hij. “Geduldig afwachten tot het perfecte moment: dat is de gouden regel als je dieren wil fotograferen, al kan dat soms uren duren. De factor geduld is minstens even belangrijk als de technische zijde van het verhaal.”

De titel van dit werk luidt toepasselijk ‘Capture the moment’. De fotograaf legt met behulp van zijn compagnon de route, de Nikon D750, op bijzondere wijze de uitstraling en het karakter van elk dier vast. “Bij de bonobo’s in Planckendael herkende ik heel duidelijk menselijke trekjes”, vertelt Coessens.
“Hun trekken, hun houding, hun manier van lopen, … leeuwen zijn dan weer enorm fiere beesten. Op het moment dat hun lunch eraan komt, mogen de mannetjes eerst toeslaan en pas nadien zijn de vrouwtjes aan de beurt. Hoe meer je observeert, hoe beter je de dieren echt leert kennen”, gaat hij verder. “Steek je arm bijvoorbeeld niet uit naar een lemuur, want het zou denken dat het een tak is en durft stevig te krabben. De zeearend, met zijn snelle reactievermogen, is dan weer een enorm fier en krachtig beest. Dat zie je in één oogopslag.”

De 73 foto’s in dit boek werden gemaakt in dierentuinen over heel Europa. Dat leverde unieke portretten op. Om dat aan het publiek te kunnen tonen, is de fotograaf vaak in zijn ééntje op pad, al steunt zijn gezin hem in zijn passie. “In het Loro Parc in Tenerife wilde ik per sé een witte tijger fotograferen”, vertelt hij. “Omdat het perfecte moment op dag één ontbrak, ben ik twee dagen later alleen teruggegaan. Na een rondleiding achter de schermen lukte het om de welpjes op een natuurlijke manier op de gevoelige plaat vast te leggen. Ook het sneeuwluipaard in Pairi Daiza heeft tijd gevergd: die zat verscholen omdat hij de hitte van buiten vermeed. Maar die drempels, en zowel het feit dat je een dier niet kan dwingen als dat er praktische hindernissen zijn, zoals hekwerk en glas, werken uitdagend en voor mij op een bepaalde manier rustgevend. Mijn ambitie is om deze prachtige wezens ooit in het wild te gaan fotograferen.”

Bij dat laatste maakt Coessens nog een kanttekening. “Omwille van de klimaatopwarming hebben verschillende dieren, zoals de ijsbeer, steeds minder overlevingskansen in het wild”, zegt hij. “Als fotograaf die begaan is met het lot van dieren, sta ik daar vaak bij stil. Omdat de poolkappen smelten, breken de ijsschotsen af en drijven ze weg. Ijsberen moeten tijdens de jacht vaak te ver zwemmen op zoek naar een prooi, en raken volledig uitgeput. Uiteindelijk wegen ze te weinig en hebben ze problemen met hun voortplanting. Er is kritiek op de plaatsing van onder meer ijsberen in de dierentuinen, maar hopelijk raken mensen bewust van het dieperliggende probleem, namelijk dat deze mooie dieren door de opwarming van de aarde nog amper kunnen overleven in hun eigen habitat.”

Leen De Smedt - journalist & copywriter