Door mijn lens ontmoet ik mensen die leven tussen herinneren en vergeten.

Dementie vervaagt verhalen, namen en momenten, maar de blik blijft. In die ogen zie ik iets wat niet verloren gaat: menselijkheid, kwetsbaarheid en een leven vol ervaringen.

Mijn portretten gaan niet over de ziekte. Ze gaan over de persoon achter de diagnose. Over de stille kracht van een blik die nog altijd vertelt wie iemand is.

Want zelfs wanneer herinneringen verdwijnen, blijft er altijd iets zichtbaar voor wie echt kijkt.